ประวัติความเป็นมาของตำบลลำภี

            ตำบลลำภี เดิมคนสมัยนี้ไม่มีใครตอบได้ว่าก่อตั้งเมื่อ  พ.ศ. เท่าไร แต่เท่าที่สืบรู้คร่าว ๆ น่าจะประมาณ  พ.ศ. 2400  กว่า ๆ  ตอนนั้นมีอยู่ 2 หมู่บ้าน ได้แก่ หมู่ที่1 อาณาเขตปกคลุม หมู่ที่5 ,หมู่ที่6  และหมู่ที่7 ของปัจจุบันและหมู่ที่2  มีอาณาเขตปกคลุมหมู่ที่2 , หมูที่ 3 และหมู่ที่4 ของปัจจุบัน  สมัยนั้นมีผู้นำชุมชนตำบลลำภีชื่อ  นายคาม  มีคนในหมู่บ้านนับหน้าถือตา  จึงได้ขนานนามว่าขุนคาม  เป็นผู้นำคนแรกของตำบลลำภี   ส่วนคนสมัยนั้นมีอาชีพหลัก คือ  ทำนา  ทำไร่  ปลูกพืชผักสวนครัว สวนผลไม้ แร่ดีบุก หาของป่าออกขายสู่ท้องตลาด  เมื่อขายได้เงินก็จะซื้อแต่เฉพาะของกิน  ของใช้ที่จำเป็นมาจากตลาด  ซึ่งดำรงชีวิตแบบเรียบง่ายตามประสาคนสมัยก่อน  บางครัวเรือนไม่มีที่นา  ก็ถางป่าปลูกข้าวกันทุกปี  เมื่อเก็บเกี่ยวข้าวเสร็จก็ปล่อยเป็นป่ารกร้างและถางต่อไปทุกปี
            ต่อมาเมื่อประมาณ  พ.ศ. 2495  ได้มีคนนำยางพารามาปลูกกันบ้างแต่ก็เป็นส่วนน้อย  เมื่อประมาณพ.ศ. 2500จึงมีคนนำยางพาราพันธ์ดีมาปลูกกันมากขึ้น  จนปัจจุบันเป็นอาชีพหลักของคนในตำบลลำภี   ความเป็นอยู่ของคนในสมัยนั้นดำรงชีวิตแบบเรียบง่าย ไม่ดิ้นรนเหมือนคนในสมัยใหม่ เพราะอยู่ในสังคมแคบๆ เอาแค่มีกินมีใช้เท่านั้น  การตั้งชื่อสถานที่/ชื่อคน  ก็ตั้งกันแบบง่ายๆ อย่างชื่อบ้านก็ตั้งกันตามลักษณะที่มองเห็น  เช่น  เมื่อมีต้นลูกปุย (ลำแข ) มากก็ตั้งชื่อบ้านว่า บ้านบกปุย  ส่วนบ้านเก้าเจ้าก็มีคนเข้าไปตั้งรกรากอยู่เก้าครัวเรือน เป็นต้น แต่ในสมัยนั้นที่ตำบลลำภีมีต้นไม้ชนิดหนึ่งอยู่มาก  คือ  ต้นสัมชนิดหนึ่งลักษณะคล้ายต้นระกำ มีชื่อว่าต้นส้มภี จะไปที่ไหนก็จะพบเห็นต้นส้มภีอยู่ทั่วทั้งตำบล จึงเรียกตำบลนี้ว่าตำบลลำภีมาจนถึงปัจจุบัน